1 Mayıs 2017 Pazartesi

31) KENDİ GECESİNDE - İNCİ ARAL


Kırmızı Kedi Yayınevi
355 sayfa



Kendi Gecesinde, İnci Aral’dan okuduğum ilk kitap. Çağnur okumuş, biraz bahsedince ben de okuyayım dedim ve bana ödünç verdi. Teşekkürler Çağnurella 😍

Yazardan ne beklemem gerektiğini bilmiyordum, sadece umutlarım vardı. Kendi Gecesinde beni hayal kırıklığına uğratmadı ve kitabı sevdim.

Kitapta, dünyaya direnmeye, zaman zaman tutunmaya çalışan Hayali ve Reyan’ın hikayesi anlatılıyor. Bu arada ikisinin erkek olduğunu belirteyim. 


Yazarın dilini sevdim, anlatımını sevdim, kitabın yarısını stickerladım. O zaman alıntılara geçelim. :D



gif, kitap yorumu, kağıt salıncak, lgtb, kırmızı kedi


“Tedbirli olayım derken, olmakla olmamak, sevmekle sevmemek, bir şeyler yapmak ve hiçbir şey yapmamak arasında gidip geliyordum.” /9

“Herkese benzemeyeni öbür tarafa, yalnızlığa itiyorlar. Parazit, hatta yok sayıyorlar ama yok sayılan yok olmuyor, ölmüyor.” /49

“Dünyadaki bütün acıları üstlenmiş gibiydim.” /112

“Ölümün, genç ölümün insanı üzen yanı, geriye bitmemiş, yaşanmamış, doyurulmamış pek çok şeyin kalıyor oluşu. Sabahlar, geceler, kuşlarla dolu korular, yalnızlıklar, hüzünler, eski ayakkabılar, uzaktan uzağa aşklar, söylenmeden kalmış sözler.” /119

“Belki de karşılıksız aşklar daha şiddetli oluyor, daha uzun sürüyor. Biraz da kederimize, çılgınlığımıza bağımlı hale geliyoruz çünkü.” /135

“Hayaller. Belki de hepimizin hayatı olmayacak hayallerden, kısacık tatlı anlardan ya da tek bir anlamsız hatadan başka bir şey değil.” /138

“Sürgün uzaklarda mıdır her zaman? Hayır, insan önce kendinden, kendi içinden sürülüyor.” /140

“Her ölümle kendi ölümümüze yaklaşıyoruz. Ölüm de birikiyor çünkü. İnsanın, hayatının hiçbir önemi, değeri, hikayesinin hiçbir ilginç yanı olmadığını düşünüp ölmek istediği zamanlar oluyor. Sonra başka bir ölüm ya da sevdiğin biri ölmekten vazgeçiriyor seni, yaşadığına sevindiriyor.” /233

“Bizim sanatçımız, kabiliyetli, üretici insanlarımız da talihsizdir. Çoğunu harcamışlardır. Hapislere tıkmış, önlerini kesmiş, anlarına kastetmişlerdir.” /237


“Karanlığa itelediğimiz anılar en aydınlık anlarımızda bir yerlerden çıkagelip neden havayı bulandırıyorlar böyle?” /285


27 Nisan 2017 Perşembe

30) TUTUNAMAYANLAR - OĞUZ ATAY


İletişim Yayınları
724 sayfa


Tutunamayanlar, çok uzun zamandır okumak istediğim bir kitaptı. Hakkında sayısız yazı, makale okudum. Çünkü Tutunamayanlar üzerinde ne kadar yazılıp çizilse de tükenmeyecek bir roman. Birikimli bir okuyucu istiyor…

Şu anda size bu kitabı anlatabilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim.*

Tutunamayanlar’ı iki aylık bir sürede okudum. Garip tesadüfler yaşadım. Arkadaşlarımla bugün konuştuğum konuları, ertesi gün okurken kitapta buldum…

İçinde Kafka’nın Dava’sından tutun da Goethe’nin Palto’suna, James Joyce’un Ulysses eserine kadar her şey var. İsa var. İroni, mizah, hiciv, imge var. Selim Işık, Turgut Özben var. Olric var. Aydın kesim var.

İyice anlayabilmek, içselleştirmek için tek sefer okumanın yetmeyeceği kanaatindeyim.

İşaretlediğim çok fazla cümle, paragraf var… Bazıları:

“Evinizde Türkçe bir şey kalmamıştı. Bana anlayış gösterecek yerde büfeyi gösterdin.”

“Kendini çözemeyen kişi, kendi dışında hiçbir sorunu çözemez.”

“Şu anda, sana güzel bir söz söyleyebilmek için, on bin kitap okumuş olmayı isterdim.”*

“Dünyaya bir daha gelişinde
Çocuk ve korkusuz yaşamak isterdi sürekli.
Büyümek, yalnız tutunanlara gerekli.”

“’Önce Kelime vardı,’ diye başlıyor Yohanna’ya göre İncil. Kelimeden önce Yalnızlık vardı. Ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık.”

“Benim için bütün oyunlar, romanlar, hikayeler herkesin anladığından başka bir anlam taşıyor. Bütün hayat, bütün insanlık bu kitaplarda anlatıldı, bitirildi. Yeni bir şey yaşamak, yeni bir kitap tanımak oluyor benim için.”

“Ben iç dünyama dönüyorum. Orada hayal kırıklığına yer yok.”

“İnsan Kafka’yı okuyamazsa… bitiktir işi. Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımla kaldım.”


Not: İngilizce’ye de –sanıyorum ki bu yıl- Sevin Seydi tarafından çevrilmiş: The Disconnected



25 Nisan 2017 Salı

29) BENİM UZAK YILDIZIM - AMIE KAUFMAN & MEAGAN SPOONER (Starbound #1)


Go! Kitap
Çeviri: Ebru Sürmeli
519 sayfa


Benim Uzak Yıldızım, kapağını görüp çok beğendiğim ama sürekli ertelediğim bir kitaptı. Eylemcan kitabı edinince, ben de durur muyum, okudum hemen.

Orijinal adı These Broken Stars olan romanımız, aynı zamanda Go! Kitap’tan da okuduğum ilk kitap. Tasarımı ve mıknatıslı kapağıyla beni kendine çekti. :D

Benim Uzak Yıldızım, bilim kurgu – fantastik – aşk temalarında, young adult bir roman. Olaylar uzayda geçiyor, Titanic’in ekstra modern hali İkarus adında uzay gemimiz bile var!

Ayrıca ben Binbaşı Merendsen’ı çok sevdim…

gif, kitap, kağıt salıncak, go kitap, kitapkurdu, kitap yorumu


Kitabın sonu konusunda bazı çekincelerim olsa da, beğenerek okudum. Çok akıcıydı. Eğer uzay’lı gezegenli hikayeleri seviyorsanız, Benim Uzak Yıldızım’a şans verebilirsiniz.

Eylemcan'a tekrar teşekkür ediyorum :D

Not: Spoiler yemek istemiyorsanız, arka kapağı okumanızı tavsiye etmem, konuyu biraz fazla detaylıca anlatmış.

“Sevdiğiniz birinin etrafında dolanıyorsa, ölümün adını anmazsınız. Azrail’in dikkatini çekmeyi istemezsiniz.”


“İnsan sonunda kendini bekleyen şeyi bilerek, nasıl tekrar yaşar?”


22 Nisan 2017 Cumartesi

28) GERÇEK HESAP BU! - NEJAT İŞLER


Can Yayınları
182 sayfa

 
Nejat İşler’i severim.

Tüm dizi ve filmlerini izlemedim, o kadar iddialı değilim ama oyunculuğunu özellikle de sesini etkileyici buluyorum.

Gerçek Hesap Bu şöyle bir kitap: Nejat İşler’le karşılıklı oturmuşsunuz, laf lafı açmış sıra onun anılarına gelmiş, o anlıyor siz dinliyorsunuz. 

Samimi bir anlatı kitabıydı, akıcıydı, kısa zamanda bitti. Behzat Ç ve Kaybedenler Kulübü başlıklarıyla karşılaşmak da ayrı sevindirdi.

Daha ‘derin’ anılar bekleyenler için hayal kırıklığı olabilir ama ben keyifle okudum.

“Acılar yaşanmadan değeri anlaşılmıyor galiba…”

“Ben insanlığımdan sorumluyum önce, mesleğim sonra gelir.”

“Bu memlekette kadın olmak bizatihi devrimci bir durum.”

“Mekanların ruhunu insanlar belirliyor gibi gelir bana hep. Şahane bir yerde rahatım kaçar bazen, bazen de boktan gözüken bir yerde mükemmel hissederim kendimi.”


“Garip, kendi içinde bir hikayesi olan, birazdan intihar etme ihtimali bulunan insanlardık.”


20 Nisan 2017 Perşembe

27) SESSİZLİĞİN MÜZİĞİ - PATRICK ROTHFUSS


İthaki Yayınları
Çeviri: Cihan Karamancı
179 sayfa


Sessizliğin Müziği’ni, Kralkatili Güncesi’nin yan kitabı olarak tanımlayabilirim. Serideki karakterlerden biri olan Auri’yi konu alıyor.

Kitabın başında Patrick Rothfuss bizi bu hikayenin “farklı” olduğu konusunda uyarıyor. Kvothe’nin öyküsünün devamını arıyorsak onu burada bulamayacakmışız.

Baştaki uyarıyı okumama rağmen ben bu hataya düştüm sanırım, çünkü diğer iki kitapla karşılaştırırsak bu hikaye başka bir yazara ait olabilir gibi. Kralkatili’ndeki o akıcılık, elinden bırakamama hali, merak vs. yok.

Sessizliğin Müziği’nde çok sevdiğim Auri’nin sırlarının aydınlanacağını düşünmüştüm ama Auri hala gizemini koruyor. Kitapta kendisinin 6 gününü okuyoruz. Mutsuz olan eşyaların yerini değiştiriyor, Şeyaltı’nda geziyor.

Kitap 179 sayfa ama okumam gereğinden uzun sürdü. Durağan ilerliyor. Buna rağmen içindeki çizimlerin çok güzel olduğunu belirtmek isterim.

Kralkatili serisini okumamışlar için Sessizliğin Müziği karışık bir kitap olacaktır, seriyi okuyup ardından Sessizliğin Müziği ile devam etmek daha iyi bir fikir olabilir.

Keyifli okumalar. 😇

“Doğruluk ile doğru olmasını dilediğimiz şey arasında bir fark vardır.”


“Bazı günler kurşun gibi üstünüze çöküverirdi. Bazıları kediler kadar vefasız olurdu ve teselliye ihtiyaç duyduğunuzda kaçıp giderdi. Daha sonra onları istemediğinizde de geri gelip başınıza musallat olurlar ve soluğunuzu çalarlardı.”


17 Nisan 2017 Pazartesi

26) SOĞUK KAZI - BİRHAN KESKİN


Metis Yayınları
63


Soğuk Kazı’yla Birhan Keskin’in tüm kitaplarını okumuş olmanın hüznünü yaşıyorum. Şöyle ki, kalbinizde ince bir sızı hissedersiniz, göz ardı edilebilse de yine de orda olduğunu bilirsiniz.

Neden hüzün sorusu akla gelebilir, sevdiğin şairin tüm kitaplarını okuyunca mutlu olmak gerekmez mi? Bazı kitaplar var ki, hiç bitmesin istenir. Öyle şair ve yazarlar var ki, ruhunuza dokunur ve tekrar tekrar okunur.

Benim için Birhan Keskin böyle biri.

Soğuk Kazı’yla Metin Altıok Şiir Ödülü’nü almış.

Kitapta Jospi, Eski Avluda, Mimber, Depozit ve daha adını yazamadığım, sevdiğim güzel şiirler var.

Tarihi sırasına göre Birhan Keskin kitapları, yorumlarım için üzerine tıklayabilirsiniz:
Ba, 2005
Y'ol, 2006
Soğuk Kazı, 2010
Fakir Kene, 2016*
*Geçen sene okuyup, bloga yazmayı unutmuşum. Sevmiştim, sevilmez mi hiç…

Birhan Keskin’in yeni şiirleri için beklemedeyim, keyifli okumalar. :)

“İçimi açtım sana
İçini açmak için.”

***

“Dünyanın acısı benden yırtılmış,
Onca kesik yol içimde, onca harita.
Ağrıyla soğuklukla sustum, dönülmezdi
Dönülmez, üstüm başım buz iğnesi.”

***

“Naylonlara bezlere sarmışlar, büyümeden
Büyümeden allahım bakamam,
bakamam onlara… onlar mermiden,,,
Bu çocuklar korrrrrrrrkunç
Vurulmuş allahım.

İnsan; insan ne ki,
Şeytanın bacağı kırık kalıyor

İnsan derken.”


15 Nisan 2017 Cumartesi

Yaşamdan Kareler / Büyükada : Hatırla Sevgili


Baharda adalara gitmeyi herkes sever, kabul ediyorum ama ben bir başka seviyorum. Ada’ya gitmek bir tutku gibi bende; yaz, kış fark etmiyor.

İstediğim kadar gidemiyorum, planlarım sürekli engellere takılıyor. Yine de gittiğimde mutlu oluyorum.



Bu sabah, Bilge ve ben, saat 7’de yola çıktık ve 8 vapuruna yetiştik. Planımız, Hatırla Sevgili dizisindeki Yasemin -Beren Saat- ve Ahmet’in -Cansel Elçin- evlerini görmekti.



Hatırla Sevgili, 1960-70’leri anlatan bir dönem dizisi ve bence en iyi yerli dizilerden biri. Necdet -Okan Yalabık- karakterini de çok sevdiğimi belirteyim. Eğer izlememişseniz, tavsiye ederim.

Aşağı yukarı 1,5 saat süren yolculuğun ardından Büyükada’ya adımımızı attık. Çok kalabalık değildi ki ben adayı böyle severim.



Haritamızı açarak yola koyulduk. Yer-yön duygum pek olmadığından, harita okumayı Bilge’ye bıraktım. 😏

kağıt salıncak, gezi


Eğer köşkleri görmek isterseniz, Çankaya Caddesi’nde ikisini de karşı karşıya görebilirsiniz. Ayrıca köşklere giderken Mizzi Köşkü’nün de yanından geçiyorsunuz, şu an restorasyonda. Ada’ya ilk geldiğimde, satılık olarak gördüğüm ve benimsediğim köşk olur kendileri. 😜

Con Paşa Köşkü


Con Paşa Köşkü olarak bilinen, benimse Ahmetlerin evi olarak bildiğim yapı 1880 tarihinde Con Paşa tarafından yaptırılmış. Con Paşa, yöneticisi olduğu İdare-i Mahsusa ilk Kadıköy – Adalar seferlerini başlatmış.

büyükada, kağıt salıncak
Yalman Köşkü


Yalman Köşkü yani Yaseminlerin evi, Ahmet Emin Yalman’ın köşküymüş. Kendisi başarılı ve ödüllü bir gazeteci. Ayrıca Hatırla Sevgili'de, iç çekimlerde Meziki Köşkü kullanılmış.

Yasemin Sokağı 

Köşklerin ardından, bir kahve ve atıştırma molası verdik. Yeşillik, ağaçlık bir yere gitme kararıyla, yukarıya tırmanmaya başladık.


Rastgele yürüdüğümüz yol, aslında yetimhane güzergahına gidiyormuş. Biraz çimlere yatıp, dinlenip tekrar yetimhaneye devam edelim diye konuştuk. Papatyaların güzelliğine de dayanamamış olabiliriz.



O esnada ben de her “köpek var” yazan yerde, köpek olmadığını düşündüğümü Bilge’ye söylüyordum. O da köpeklerden korkuyor dolayısıyla laf lafı açtı. Biz anılarımızı didiklerken, arkamızdaki bayırda iri bir köpek havlamaya başlamaz mı?



Adalardan, köpeklerle ilgili bir atraksiyon yaşamadan dönemiyorum arkadaşlar. Heybeliada’da da peşimize takılmışlardı. Bu kez, olağünüstü bir hızla eşyalarımızı alıp, uçar adımlarla aşağı yürümeye başladık. Ben de aynı zamanda “canım kedileeeer” diye kendi kendime mırıldanıyorum.

Ada kedileri

Aşağıdaki yola vardık, bilin bakalım o da ne? Alman kurduna benzer bir köpek kenarda yatıyor. Geriye gitsek havlayan, ileri gitsek bu. Ne yapsak da bu zorlu durumdan kurtulsak derken, bir kedi –mucize kedi- köpeğin yanından rahatlıkla geçti. Biz de kediye dokunmayan, bizi de tınlamaz düşüncesiyle ilerlemeyi başardık.



Ada merkezine dönünce, bu olayın üstüne bir güzel midye tava ve kokoreç yedik. –balıksevmeyengiller- İstanbul’a giden vapuru bekledik.

Kaymakamlık

Böylece ada anılarımıza bir yenisini eklemiş olduk.




Son olarak, siz siz olun, adaya giderken güneş kreminizi sürmeyi unutmayın, yoksa benim gibi kızarmış yüzünüze aynada içiniz acıyarak bakarsınız. 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...